Υπάρχει μια στιγμή κάθε χρόνο που το καταλαβαίνεις χωρίς να κοιτάξεις θερμόμετρο. Ο ήλιος κρατάει λίγο παραπάνω, τα μπουφάν αρχίζουν να βαραίνουν και τα απογεύματα μοιάζουν να έχουν περισσότερο χώρο.
Ο καιρός ανοίγει. Και μαζί του ανοίγει λίγο και η διάθεσή μας.
Ξαφνικά βρίσκεις λόγο να βγεις για μια μικρή βόλτα. Να πιεις έναν καφέ έξω αντί για μέσα. Να περπατήσεις λίγο παραπάνω χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Δεν είναι κάτι μεγάλο, αλλά είναι αρκετό για να αλλάξει ο ρυθμός της ημέρας.
Η άνοιξη έχει αυτή την περίεργη δύναμη. Δεν σου ζητάει να κάνεις μεγάλες αλλαγές. Σου υπενθυμίζει απλώς ότι μπορείς να χαλαρώσεις λίγο τον ρυθμό και να απολαύσεις τις μικρές στιγμές.
Ένα απόγευμα με ήλιο.
Μια μουσική στα ακουστικά.
Ένα παγκάκι σε μια γειτονιά που περνάς κάθε μέρα.
Μερικές φορές αυτό αρκεί για να νιώσεις ότι η μέρα σου έγινε λίγο πιο φωτεινή.
